การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อออกแบบและสร้างเป็นเครื่องมือสื่อสารระหว่างผู้ป่วยติดเตียงโดยนำเทคโนโลยีที่ใช้ในการจัดการเรียนการสอนมาประยุกต์ใช้แก้ไขปัญหา เป็นการช่วยเหลือตัวเองในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน ที่มีการประเมิน ADL อยู่ในระดับ 0-4 ในกลุ่มผู้สูงอายุที่นอนติดเตียงที่ไม่สามารถสื่อสารกับผู้ดูแลหรือญาติได้ โดยใช้แบบสัมภาษณ์ผู้ใช้ประเมินการใช้งาน ผลการศึกษาพบว่าการออกแบบและสร้างเครื่องมืออาศัยหลักการตรวจจับการกระพริบตาของผู้ป่วย ช่วยในการสื่อสารโดยการนำกล้อง PC Camera ตรวจจับการกระพริบตาของผู้ป่วยเพื่อสื่อสารกับผู้ดูแล ได้ 3 รูปแบบ ได้แก่ ต้องการพบแพทย์ ต้องการอาหาร และต้องการเข้าห้องน้ำ จากนั้นตรวจจับการกดปุ่มสวิต์เพื่อรับคำสั่ง ได้แก่ ต้องการพบแพทย์ ต้องการอาหาร ต้องการเข้าห้องน้ำ และต้องการความช่วยเหลือฉุกเฉิน โดยการแจ้งเตือนผ่านลำโพง และ Application Line ใช้งานได้จริง การตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือและความพึงพอใจ มีความคิดเห็นเรียงลำดับตามค่าเฉลี่ยและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานดังนี้กลุ่ม ผู้เชี่ยวชาญตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือและด้านความพึงพอใจ อยู่ในระดับดี เฉลี่ย 4.34+0.57 และ 4.20+ 0.57 ตามลำดับ กลุ่มที่ 2 ผู้ดูแลตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือ และด้านความพึงพอใจ เฉลี่ย 4.62+0.57 เฉลี่ย 4.67+0.35 อยู่ในระดับดีมาก สรุปได้ว่า คุณภาพเครื่องมือ และความพึงพอใจค่าเฉลี่ยรวมอยู่ในระดับดีถึงดีมาก ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานมีการกระจายตัวน้อย ผู้ตอบส่วนใหญ่มีความคิดเห็นไปในทิศทางเดียวกัน